Przecław News

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej w Wiadomościach Przecławia.

Nekrolog Sir Anthony’ego Hewisha | astronomia

W 1967 roku zespół kierowany przez zmarłego w wieku 97 lat radioastronoma Anthony’ego Hewisha odkrył pulsary, szybko pulsujące źródła radiowe, które okazały się być spowodowane przez wirujące namagnesowane gwiazdy neutronowe oraz pozostałości po niezwykle masywnych, zapadających się gwiazdach.

Było to jedno z najbardziej ekscytujących wydarzeń astronomicznych drugiej połowy XX wieku: dokładny czas impulsów tych ciał jest dokładniejszy niż najlepsze zegary atomowe i pozwala na dokładne testy ogólnej teorii względności.

Zespół, który zebrał Hewish — Jocelyn Bell, John Pilkington, Paul Scott i Robin Collins — odegrał ważną rolę w odkryciu i potwierdzeniu pierwszego pulsara, naturalnie skupiając się na Bellu, uczniu, który jako pierwszy zaobserwował niezwykłe sygnały.

Siedem lat później Hewish i Martin Ryle Wspólnie uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki, „za pionierską pracę w radioastrofizyce: Ryle za obserwacje i wynalazki, zwłaszcza technikę syntezy dziur, a Hoech za decydującą rolę w odkryciu pulsarów”.

Wynalezienie przez Ryle’a i Hewish’a w 1960 roku mocowania apertury, w którym obrót Ziemi jest wykorzystywany do przekształcenia linii teleskopów w pojedynczą gigantyczną okrągłą antenę, miał kluczowe znaczenie dla rozwoju radioastronomii. Matryca jest bardzo duża w Nowym Meksyku, Atacama Large Millimeter / Small Millimeter Matrix (ALMA)Europejska macierz niskoczęstotliwościowa (Loray) i teleskop horyzontu zdarzeń Wykorzystywane do mapowania czarnych dziur są ostatnimi przykładami ich innowacji.

Pierwsze badania Hewisha dotyczyły propagacji fal radiowych przez zaglomerowane przezroczyste media. W 1952 roku zdał sobie sprawę, że migotanie lub migotanie niedawno odkrytych „gwiazd radiowych” (właściwie radiogalaktyk lub kwazarów) można wykorzystać do badania warunków w jonosferze i jonosferze. wśród planet.

Techniki te są dziś wykorzystywane do mapowania wielkoskalowych struktur wiatru słonecznego. Hewish wykazał, że luminescencję międzyplanetarną można wykorzystać do prowadzenia obserwacji odległych obiektów w wysokiej rozdzielczości, co odpowiada teleskopowi bazowemu o długości 1000 km.

READ  Astronauta dzieli się nowym spojrzeniem na Międzynarodową Stację Kosmiczną — lot kosmiczny teraz
Anthony Hewish wygłasza wykład na Boston Conference of Astronomers, Lincolnshire, w 1987 roku, ze slajdem z Mgławicy Kraba M1. Zdjęcie: markiz / Alami

Wpadł na pomysł ogromnej, krok po kroku anteny, za pomocą której można przeprowadzić duże badanie galaktyk radiowych i kwazarów, i zapewnił fundusze na budowę jednej w 1965 roku. W tym czasie Bell dołączył do swojego zespołu i otrzymał zadanie analizy zapisów na taśmie papierowej z tablicy. Wszystkim im zajęło zbudowanie sieci o powierzchni 1,8 hektara (4,5 akrów) z 1024 antenami dipolowymi.

Po zleceniu, Hewish poprosił Bella o stworzenie map nieba dla codziennych obserwacji. Prawdziwe źródła astronomiczne powtarzają się codziennie w tym samym miejscu na niebie, podczas gdy zakłócenia powodowane przez człowieka będą pojawiać się losowo. 6 sierpnia 1967 Bell zauważył na mapach niezwykłą plamę „karku”, która od czasu do czasu powtarzała się w tym samym miejscu na niebie.

Firma Hewish postanowiła poprawić dokładność czasu na urządzeniu rejestrującym, co pokazało, że źródło pulsuje co 1,33 sekundy. Staranna praca zespołu wykazała, że ​​źródło nie było efektem aktywnym ani „małych zielonych ludzików”, ale pochodziło ze źródła oddalonego o 200 lat świetlnych. Bell odkrył także trzy inne pulsary. Hewish napisał wyniki do publikacji w czasopiśmie Nature razem z Bellem i trzema innymi autorami.

Jego wyjaśnienie było takie, że źródłem musi być albo wirujący biały karzeł, albo gwiazda neutronowa. Interpretacja gwiazdy neutronowej została wkrótce potwierdzona odkryciem pulsara o znacznie krótszym okresie w Mgławicy Krab. W wywiadzie Howish powiedział, że kiedy Stephen Hawking Usłyszał wiadomość, do której zadzwonił, aby powiedzieć, że jeśli istnieją gwiazdy neutronowe, prawie na pewno pojawią się również czarne dziury.

Urodzony w Foy w Kornwalii, najmłodszy z trzech synów Francisa (z domu Bench) i Ernesta Hewisha, menadżera banku, Anthony dorastał w Newquay, gdzie na całe życie zakochał się w pływaniu i pływaniu łódką. Rodzina mieszkała nad bankiem, gdzie jego ojciec był kierownikiem, i pozwolił Anthony’emu założyć tam laboratorium. Jeden z jego wczesnych eksperymentów z elektrycznością przepalił cały budynek. W szkole z internatem – King’s College w Taunton – zbudował kryształowe radio, ponieważ zwykłe radio nie było dozwolone w akademiku.

W 1942 roku Anthony udał się do Uniwersytet Cambridge Studiować nauki przyrodnicze. Jego studia zostały przerwane w latach 1943-1946 przez prace wojenne nad powietrznymi środkami przeciw radarowym w Royal Aircraft Establishment w Farnborough i Communications Research Establishment w Malvern, gdzie poznał Ryle’a.

Po powrocie do Cambridge w 1946 roku ukończył studia dwa lata później i natychmiast dołączył do grupy badawczej Ryle w Cavendish Laboratory jako student naukowy. Po otrzymaniu w 1952 roku doktoratu na temat fluktuacji galaktycznych fal radiowych, Hewish został pracownikiem naukowym w Gonville and Caius College, a następnie w 1961 roku przeniósł się do Churchill College jako dyrektor studiów fizyki.

Koncepcja artystyczna gwiazdy neutronowej.
Koncepcja artystyczna gwiazdy neutronowej. Zdjęcia: Sam Barnes/Almy

Został wykładowcą uniwersyteckim w 1961, czytelnikiem w 1969 i profesorem radioastronomii w 1971, aż do przejścia na emeryturę w 1989, kiedy to został emerytowanym profesorem w Cambridge. Kiedy Ryle zachorował w 1977 roku, Hewish przejął kierownictwo Cambridge Radio Astronomy Group i był szefem Obserwatorium radioastronomiczne Mullarda Od 1982 do 1988 roku.

Przyznanie Nagrody Nobla Hoechowi i Ryle’owi od razu wzbudziło kontrowersje i został skrytykowany m.in. Fred Hoyle I Thomas GoldAby później wykluczyć Bella, pani Jocelyn Bell Burnell.

Hewish był niewątpliwie kluczowym graczem w pracach prowadzących do odkrycia, wynalazł technikę luminescencji w 1952 roku, kierując zespołem, który zbudował matrycę i dokonał odkrycia, i podał wyjaśnienie jako spowodowane białym karłem lub gwiazdą neutronową. Sama Belle była hojna w tej sprawie, mówiąc: „Myślę, że byłoby to obraźliwe. nagrody Nobla Jeśli są wręczane studentom badań, z wyjątkiem bardzo wyjątkowych przypadków, a nie sądzę, żeby to był jeden z nich.

Po odkryciu pulsarów Hoech kontynuował prace nad luminescencją międzyplanetarną, mapowaniem wiatru słonecznego i „pogody międzyplanetarnej”, które mogą mieć znaczący wpływ na komunikację naziemną.

Oprócz tego, że był honorowym członkiem kilku akademii zagranicznych, był członkiem Towarzystwa Królewskiego w 1968 roku, Medalem Eddingtona Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego w 1969 roku i Medalem Hughesa Towarzystwa Królewskiego w 1977 roku. Howish, nieśmiały i skromny człowiek, odrzucił propozycje zostania rektorem w Cambridge College.

Wierzył, że nauka i religia uzupełniają się i że: „Musimy być przygotowani na przyjęcie, że najgłębsze aspekty naszej egzystencji wykraczają poza nasze logiczne zrozumienie”.

Anthony ożenił się z Marjorie Richards W 1950 roku mieli syna Nicholasa i córkę Jennifer, która zmarła w 2004 roku.

Przeżyli go Marjorie i Nicholas, a także pięcioro wnucząt i troje prawnuków.

Anthony Hewish, radioastronom, ur. 11 maja 1924; Zmarł 13 września 2021 r.