Jak polska reżyserka Wanda Jakubowska wykorzystała własne doświadczenia z Auschwitz do stworzenia „matki wszystkich filmów o Holokauście” – The Calvert Journal

Film miał premierę w 1947 roku, zaledwie dwa lata po zakończeniu II wojny światowej. Większość osób zaangażowanych w tę produkcję – aktorki, operatorzy, dźwiękowcy – sama mieszkała w obozach koncentracyjnych. za dużo, Finałowy etap To był ruch, który pozwolił im odzyskać część tej traumy. Strzelanina odbyła się w prawdziwym obozie pracy Birkenau, gdzie cała ekipa spędziła na miejscu ponad dwa miesiące.

Jakubowska wyreżyseruje w sumie 14 filmów, w tym dwa inne, które zakończyły jego set trylogię. Finałowy etap: koniec naszego świata (1964) i zaproszenie (1985). Jednak żaden z nich nie zdobył takiego samego uznania.

po pierwszym pokazie, Finałowy etap Zyskał niezwykłą popularność na całym świecie. Film został przechwycony przez ONZ i dystrybuowany w kinach tak daleko, jak Brazylia i Indonezja. We Francji występy poprzedziły wykłady Pabla Picassa o okropnościach wojny.

Jednak mimo niezwykłej światowej popularności film Jakobowskiej nie cieszył się szczególnym uznaniem w komunistycznej Polsce, gdzie urzędnicy wyrażali niezadowolenie z odważnych postaci kobiecych. Krytycy podkreślali i ignorowali jego wady Finałowy etap W ocenach, recenzjach i rekomendacjach. Przez kolejne kilkadziesiąt lat film był systematycznie skazany na zapomnienie, a reżyser traktowany jako persona non grata.