Przecław News

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej w Wiadomościach Przecławia.

Te pięciogwiazdkowe systemy wzorowane na Tatooine mogą faktycznie być w stanie podtrzymywać życie

Mamy konkretnie jeden punkt danych, względem którego mierzymy egzoplanety pod kątem ich przydatności do życia: Ziemię. O ile wiemy, życie wyewoluowało tylko na tej bladoniebieskiej kropce, krążącej wokół pojedynczej gwiazdy w środku spiralnego ramienia niczym niezwykłej galaktyki.

Jednak większość gwiazd w galaktyce Drogi Mlecznej nie jest podobna do Słońca, same wiszą w kosmosie. Podczas gdy to Do 85 procent gwiazdek Może mieć co najmniej jednego towarzysza zablokowanego na wspólnej orbicie (więc dobrze, że Słońce namawia nas, abyśmy go chronili).

To oczywiście komplikuje poszukiwania życia, ponieważ łatwiej jest ocenić potencjalne zamieszkiwanie wokół poszczególnych gwiazd. Binarne towarzysze przynoszą dodatkowe oddziaływania grawitacyjne i promienie gwiazdowe, aby zrekompensować wszelkie drobnoustroje próbujące pozbyć się pierwotnych osadów.

Kilka lat temu astrofizyk Siegfried Eagle z University of Illinois Urbana-Champaign i University of Washington opracował analityczną strukturę do określania nadających się do zamieszkania regionów gwiazd podwójnych, biorąc pod uwagę te dodatkowe zawiłości.

Teraz on i jego koledzy – Nikolaos Georgakarakos i Ian Dubs-Dickson z New York University Abu Dhabi w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – zastosowali tę strukturę do znanych plików binarnych, na których znajdują się egzoplanety, w nowej próbie zbadania potencjalnej zdolności do zamieszkania.

„Wykorzystaliśmy dane zebrane przez sondę Kepler, takie jak masa gwiazd, jasność gwiazd, pozycja gigantycznej planety i inne kryteria, aby stworzyć metodologię identyfikacji systemów z dwoma słońcami, które mogłyby gościć taką nadającą się do zamieszkania Ziemię planety ”. Eagle wyjaśnił.

Dziewięć systemów badanych przez zespół zostało zidentyfikowanych przez misję Kepler: Kepler-16, Kepler-34, Kepler-35, Kepler-38, Kepler-64, Kepler-413, Kepler-453, Kepler-1647 i Kepler-1661. Wszystkie te systemy zostały przeanalizowane przez zespół przy użyciu równań, a nie symulacji, co trwa znacznie dłużej.

„Jest to metoda analityczna, która prawie nie wymaga żadnego wysiłku obliczeniowego”, – powiedział Eagle.

READ  Nowa technologia kwantowa może zmienić sposób, w jaki badamy wszechświat

„Jest kilka części, które wykorzystują modele numeryczne do dostarczania informacji, na przykład sposób, w jaki atmosfera oddziałuje z różnymi ilościami i widmami światła słonecznego. Naprawdę trudno to rozgryźć analitycznie, więc użyliśmy do tego wstępnie obliczonych modeli atmosferycznych.

„Zaletą naszego podejścia jest to, że każdy może wziąć nasze równania i zastosować je do innych systemów, aby określić najlepsze miejsce do poszukiwania światów podobnych do Ziemi”.

Z dziewięciu systemów dwa zostały zidentyfikowane jako szczególnie złe. Kepler-16 i Kepler-1647 mają olbrzymie planety tak źle umiejscowione, że tworzą z nich strefę nadającą się do zamieszkania – region, w którym egzoplanety nie są tak blisko gwiazdy, że woda powierzchniowa wyparowuje i nie jest tak daleko, że zamarzają całkowicie.

Kepler-16 ma w rzeczywistości mniejszą powierzchnię mieszkalną ze względu na grawitacyjne perturbacje dwóch towarzyszy. W obu systemach gigantyczna planeta sprawia, że ​​cały nadający się do zamieszkania region jest dynamicznie niestabilny.

Jednak pięć z systemów może faktycznie zawierać światy nadające się do zamieszkania: Kepler-34, Kepler-35, Kepler-38, Kepler-64 i Kepler-413, przy czym szczególnie obiecujący jest system Kepler-38.

Jednak warunki zamieszkania na każdej planecie z dwoma słońcami wymagają złożonego działania równoważącego.

„Gdyby planeta zbliżyła się do słońca, jej oceany mogłyby się zagotować. Jeśli planeta byłaby zbyt daleko lub nawet wyrzucona z układu, woda na jej powierzchni w końcu zamarzłaby, podobnie jak sama atmosfera, jak dwutlenek węgla.2 Które tworzą na nich sezonowe czapki polarne Mars, Eagle wyjaśnił.

„Po potwierdzeniu, że planeta jest potencjalnie nadająca się do zamieszkania na stabilnej orbicie, możemy przystąpić do badania, ile promieniowania otrzymuje od dwóch gwiazd w czasie. Modelując ewolucję gwiazd i orbity planet, możemy oszacować rzeczywista ilość lub promieniowanie, jakie otrzymuje planeta. „

READ  Wgląd w fałdowanie molekularne białka AAT pomoże w opracowaniu nowych terapii niedoboru alfa-1 antytrypsyny.

Wiemy, dzięki wycofanemu teleskopowi Keplera do polowania na egzoplanety, że egzoplanety mogą faktycznie tworzyć się w układach podwójnych gwiazd, nawet przy dodatkowych zaburzeniach grawitacyjnych. Prace zespołu pokazują, że te egzoplanety również mogą nadawać się do zamieszkania.

Szukając egzoplanet, na których może istnieć życie, pożądana jest szeroka sieć – ale nie, jeśli ta szeroka sieć przechwyci systemy, o których wiemy, że są niegościnne. To nowe odkrycie może pomóc w ustaleniu parametrów przyszłej pracy w poszukiwaniu życia poza naszymi małymi przestrzeniami.

Badania zostały opublikowane w Frontiers in Astronomy and Space Sciences.