Boom sztuki azjatyckiej i zakup dóbr luksusowych

Ograniczenia pandemiczne, które zakończyły się dopiero we wrześniu, oraz polityczne represje w Pekinie skłoniły niektórych najbogatszych mieszkańców Hongkongu do szukania za granicą – i przeniesienia swoich aktywów za granicę lub osiedlenia się za granicą.

Tymczasem inni zwracali się do wewnątrz.

A dla gości zmierzających do rozległego domu Laury Cheung z epoki kolonialnej, założycielki luksusowego studia projektowania wnętrz Lala Curio, najbardziej przyciągającym wzrok widokiem jest wyszywana perłami tapeta z ręcznie malowanymi koralami. 37-letnia nieruchomość położona jest przy cichej ulicy w ekskluzywnej dzielnicy Kadoorie Hill w samym sercu Kowloon.

„Wyobraź sobie haute couture — to właśnie robimy ze ścianami”, mówi, opisując haftowaną tapetę inspirowaną XVIII wiekiem, która stała się znakiem rozpoznawczym Lali Curio, którą założyła w 2014 roku.

Kiedy zdobyli tę zamożność, projektantka wnętrz i jej mąż, finansista James Wolfe, zasmakowali w sztuce współczesnej. W ich salonie znajduje się limitowana edycja dzieła brytyjskiego artysty abstrakcyjnego Victora Passmore’a Look at the Pool of Narcissus (1974). Centralnym elementem jadalni jest monochromatyczny tusz i gwasz autorstwa francusko-chińskiego współczesnego artysty T’anga Haywena.

Firma Cheung w zakresie mebli i tapet na zamówienie również przeżywa boom – odnotowując wzrost przychodów o prawie 20 procent w 2021 r. w porównaniu z rokiem poprzednim dzięki wzmożonym remontom domów. Dzieje się tak pomimo ogólnego spowolnienia gospodarczego, ponieważ w pierwszej połowie 2022 r. miasto znajdowało się w recesji.

A Cheung nie jest osamotniona w swoim sukcesie. W całym Hongkongu bogaci odnawiają swoje domy za pomocą drogich urządzeń, kupują luksusowe towary i inwestują pieniądze w drogie dzieła sztuki. z myśli opuszczenie terytorium – Podobnie jak niektórzy z ich zamożnych przyjaciół i znajomych – ona i jej mąż przebywali i wydawali.

Z jednej strony jest to trend globalny. Od sztuk pięknych po szlachetne wina, firmy z sektora luksusowego wyszły z otchłani pandemii, gdzie ich zamożni klienci do tej pory byli w dużej mierze odporni na globalną inflację i zawirowania gospodarcze. Według firmy konsultingowej Bain, po najgorszym w historii spadku w 2020 roku, światowy rynek luksusowych dóbr osobistych wzrósł w zeszłym roku do 288 miliardów euro, czyli o 7 procent więcej niż w 2019 roku. Mówi, że rok 2022 zaczął się od kolejnego zdrowego skoku.

Mimo to obraz Hongkongu jest dość wyraźny, z niektórymi bardzo bogatymi wydatkami lokalnie, podczas gdy inni przenieśli się za granicę, dołączając do masowego exodusu ponad 153 000 mieszkańców od początku 2021 r. Na terytorium tego kraju odnotowano 14-procentowy spadek liczba milionerów w 2022 roku w porównaniu z rokiem ubiegłym (tj. osób z co najmniej 1 milionem dolarów w aktywach płynnych, według firmy konsultingowej Henley & Partners). Z około 125 100 milionerami z populacji liczącej 7,3 miliona, miasto spadło o cztery miejsca na 12. miejsce na świecie pod względem liczby osób o wysokiej wartości netto.

Spadły fortuny niektórych wielkich biznesmenów. Według magazynu Forbes, Joseph Lau, miliarder z branży nieruchomości, najlepiej znany z kolekcjonowania dzieł sztuki, ma obecnie 13,5 miliarda wartości netto w porównaniu do 16,9 miliarda w 2019 roku, po stratach inwestycyjnych. W swoim roku Lao sprzedał na aukcji ponad 113 milionów dolarów hongkońskich (14 milionów dolarów) cesarskiej chińskiej porcelany. Badanie Forbesa wykazało również, że Yeung Kin-man i Lam Wai-ying, właściciele Biel Crystal, jednego z największych na świecie producentów ekranów smartfonów, są teraz warci 8,9 miliarda dolarów, co oznacza spadek z 18,6 miliarda dolarów w zeszłym roku z powodu spowolnienia sprzedaży smartfonów.

Ale bogactwo innych rosło, zwłaszcza fortuna rodziny Qing, która odnotowała wzrost sprzedaży w kolekcji biżuterii Chow Tai Fook. Według Forbes fortuna rodziny wzrosła w tym roku do 26,4 miliarda dolarów, w porównaniu do 22,1 miliarda w 2021 roku.

Dla porównania, liczba milionerów w Singapurze, którzy zaczęli łagodzić ograniczenia Covid-19 znacznie wcześniej niż w Hongkongu, wzrosła od początku roku o 1 procent do 249 800 z 5,5 miliona mieszkańców.

Jednak wpływ na ogólny stos bogactwa Hongkongu był ograniczony. „Są już osoby, które wybrały miejsca z większymi możliwościami i mniejszym ryzykiem do lokowania swoich aktywów, ponieważ niektórzy obawiają się zmieniającego się krajobrazu politycznego Hongkongu i jego niepewnych perspektyw gospodarczych”, mówi Alan Locke, dyrektor naczelny Hongkongu. Na podstawie Winner Zone Asset Management i byłego szefa Private Banking and Credit Services w HSBC Hang Seng. „Ale nie sądzę, że to ogromna część bogactwa”.

Zamożni konsumenci, tacy jak Cheung, powiedzieli Financial Times, że osoby zamożne, mające korzenie w mieście, nie są utrudnione, zwiększając popyt na towary luksusowe pod nieobecność zamożnych turystów. Pomaga to lokalnej gospodarce w czasie, gdy ogólna działalność gospodarcza była spowolniona z powodu ograniczeń pandemicznych.

Cheung odziedziczyła fortunę na rozpoczęcie działalności od swojego ojca, który dorobił się fortuny na produkcji mebli z palisandru w Chinach kontynentalnych u zarania powojennego ożywienia gospodarczego miasta. Jej młodszy brat pracuje w technologii żywności, a starsza siostra jest właścicielką luksusowej francuskiej cukierni w Hongkongu.

To anegdota tak stara jak dawne terytorium brytyjskie: prawie 70 procent wszystkich firm notowanych w tym mieście to firmy rodzinne, jak wynika z zeszłorocznego raportu konsultantów PricewaterhouseCoopers. „Wszyscy moi zakorzenieni przyjaciele są tutaj, [the place] Ponieważ ich dziadkowie i ojcowie dorobili się fortuny, w zasadzie nigdzie się nie wybierają” – mówi Cheung – „Istnieje jakiś obowiązek, by tu zostać. . . Niektóre z nich mają nazwiska rodowe, ich dziedzictwo jest tutaj.”

Sztuka stała się ulubionym atutem mieszkańców, którzy mają pieniądze do wydania. Aukcje Sotheby’s Spring 2022 w Hongkongu w maju odnotowały sprzedaż zbliżoną do rekordowego poziomu 3,9 miliarda HKD, dzięki większemu udziałowi. Zarejestrowane dzieła sztuki obejmowały atrament i kolor na jedwabnym zwisającym zwoju „Krajobraz po Wang Zhiming” (1947) chińskiego artysty Zhanga Dachiana, który został sprzedany za 370 milionów HK.

Sprzedaż na wiosennej aukcji Christie’s w Hongkongu wyniosła 3,4 miliarda HKD. Pobito rekordy: słynny „Buste d’homme dans un cadre” Pabla Picassa został sprzedany za 175 milionów HK$ – najdroższy obraz Picassa sprzedawany w Christie’s w Azji. „29.09.64” (1964) słynnego chińsko-francuskiego malarza Zhao Wu Kei sprzedano za 278 mln HK, co jest drugą najwyższą ceną aukcyjną w historii artysty. Christie’s powiedział, że wielu kupujących to kolekcjonerzy z Azji, zwłaszcza z Chin i Hongkongu.

„Z naszego kręgu… wracają do tego, co nazywasz żetonami premium, twoich Picassa i wielkich, dobrze znanych nazwisk, które ludzie kupują pewniej” – mówi Cheung. „Dla bardzo bogatych to naprawdę oczywiste. Nic ich nie powstrzyma. [People are] Może wydają więcej, bo nie podróżują. To tak, jakby się nudzili”.

Lala Curio z Cheunga połączyła siły z Christie’s Auctioneers podczas luksusowej wyprzedaży, która obejmowała ręcznie malowaną tapetę ozdobioną małpami i krokodylami walczącymi o torby Birkin. Uwagę przykuł również charakterystyczny styl produktu Bling Imperiumserial reality na Netflix w kontekście komediodramatu Szaleni bogaci AzjaciZostanie pokazany w odcinku, w którym jeden z głównych bohaterów remontuje dom w Los Angeles.

Po drugiej stronie portu w Hongkongu w Mid-Levels, zamożnej dzielnicy popularnej wśród zagranicznych finansistów i celebrytów, znajduje się apartament o powierzchni 3000 stóp kwadratowych z panoramicznym widokiem na Centralną Dzielnicę Biznesową. Jest to dom urodzonej w Singapurze restauratorki Yenn Wong. 43-letni biznesmen, prezes i założyciel notowanej w Hongkongu spółki Jia Group Holdings, której wartość rynkowa wynosi około 60 milionów HK, prowadzi w całym mieście dziesiątki restauracji, które serwują między innymi dania kuchni chińskiej, hiszpańskiej i włoskiej. Restauracje należące do grupy, takie jak Andō i Louise Duddell’s i Michelin, są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

Wong jest córką malezyjskiego biznesmena Danny’ego Wonga, który sam się stworzył. Swoją pierwszą firmę rozpoczęła w Hongkongu w wieku dwudziestu lat po ukończeniu ekonomii na Uniwersytecie Australii Zachodniej. Jej pierwszym projektem był Jia Boutique Hotel w Causeway Bay. Zatrudnił gwiazdę francuskiego projektanta Philippe’a Starcka do pomocy przy jego tworzeniu i został otwarty w 2004 roku, zanim sprzedał go kilka lat później.

Wong i jej mąż Alan Low, syn biznesmena Victora Lowa z Gold Peak i starszy doradca Jia Group, są również kolekcjonerami sztuki współczesnej. Do ich najnowszych nabytków należą dla wschodzącego polsko-tajskiego artysty Oh de Lavala „Czego nie można powiedzieć, będzie płakać” (2021) i nigeryjskiego malarza Wahaba Sahida „Sekret w bliznach” (2021).

„Świat sztuki wydaje się bardzo odporny na to, co widzimy”, mówi Wong ze swojego domu, gdzie trzy razy w roku rotuje na wystawie. „To szokujące, że ceny rosły tak wiele razy, a ponieważ popyt jest tak wysoki, wciąż ludzie o niego walczą.

„Powiedziałbym, że superbogaci są nadal superbogaci, wciąż kupują dzieła sztuki i nadal są bardzo aktywni na scenie artystycznej. Prawdopodobnie nie ma gdzie zarobić. Wszyscy utknęli w Hongkongu. Ludzie robią agresywne zakupy”.

Młodsze pokolenia zamożnych ludzi naśladują swoich rodziców i dziadków w kupowaniu dzieł sztuki. Krizia Lee, założycielka luksusowej azjatyckiej platformy handlu elektronicznego Vermillion, twierdzi, że w pierwszym kwartale tego roku odnotowała gwiezdne ożywienie, napędzane przez doświadczonych millenialsów i pokolenia Z. „Nastąpił wzrost liczby młodych absolwentów uniwersytetów” – mówi. „Wielu z nich to drugie i trzecie pokolenie, które naprawdę może czerpać korzyści z ostatnich kilku dekad szybkiego wzrostu i czuje, że teraz jest ich kolej, aby cieszyć się [a luxury] Styl życia. „

Wong ma obawy związane z napięciami społecznymi w mieście, zwłaszcza z podziałem na bogatych i biednych. „Hongkong to świetne miejsce dla bogatych, ale dla nich nie jest dobre [the] Nie bogaci. . . W Hongkongu nadal istnieje bardzo poważna dysproporcja majątkowa”.

Jednak ogólnie uważa, że ​​większość bogatych Hongkongu jest pozytywnie nastawiona miasto przyszłości. „Może każdy tworzy drugą bazę, a może każdy ma plany awaryjne i tak, Hongkongu zabrakło pieniędzy” – mówi. Ale ludzie wciąż zostają w Hongkongu, żeby zobaczyć, jak to wygląda.

Znam ustawę o bezpieczeństwie narodowym i to wszystko powoduje wiele niepokoju. Ale nie sądzę, żeby ktokolwiek z nich rezygnował z Hongkongu”.

Ten artykuł jest częścią Bogactwo FTsekcja, która zawiera szczegółowe informacje o filantropii, przedsiębiorcach i biurach rodzinnych, a także alternatywnych inwestycjach i wpływie