Coles i Woolworths twierdzą, że ich zarobki są skromne – ale czy to się sumuje? | supermarket

Kiedy przedstawiciel największej australijskiej sieci supermarketów odpowiadał na pytania w komisji parlamentarnej dotyczącej zarobków, odpowiedź stwarzała wrażenie, że marże są skromne, a jeśli w ogóle, to spadają.

Twierdzenie to zdaje się kłócić z danymi pokazującymi, że Woolworths i Coles znacznie zwiększyli zyski z artykułów spożywczych w okresie inflacji i związanego z nią kryzysu kosztów utrzymania.

Czy istnieje wyjaśnienie?

Kiedy większość ludzi myśli o Woolworths i Coles, ich umysły naturalnie zwracają się do australijskich supermarketów, które prowadzą.

Ale Woolworths jest także właścicielem sieci dyskontów Big W, sprzedaje artykuły papiernicze firmom i działa w Nowej Zelandii.

Praca również zmieniła się diametralnie. Woolworths miał kiedyś stacje benzynowe i, co ważniejsze, portfolio win i hoteli, w tym Dan Murphy’s i BWS, a także setki licencjonowanych miejsc z tysiącami automatów do pokera.

Od tego czasu aktywa te zostały sprzedane lub wyjęte ze spółki przez oddzielną listę Endeavour Group, która rozpoczęła działalność w 2021 roku.

W tym kontekście Woolworth powiedział 25 lipca Enhancing Economic Dynamics Enquiry, że marże operacyjne spadły w okresie 10 i 5 lat, odnosząc się do marż całej firmy, a nie tylko części supermarketów.

Ale porównania 10- i 5-letnie dla całego biznesu są problematyczne, ponieważ Woolworths wcześniej czerpał przychody z detalicznego portfela alkoholi i ciastek, generując znacznie wyższe marże niż artykuły spożywcze.

Obecne marże wydają się niskie w porównaniu.

Ale kiedy porównuje się zyski osiągane tylko z artykułów spożywczych, jasne jest, że Woolworths i Coles cieszyły się skokiem marż podczas kryzysu związanego z kosztami życia.

Ekonomiści, eksperci inwestycyjni i były szef organów regulacyjnych zwrócili uwagę na brak konkurencji w Australii w zakresie zdolności dużych supermarketów do zrekompensowania wszelkich dodatkowych kosztów biznesowych, jakie ponoszą, poprzez ceny pobierane od kupujących.

To spowodowało, że klienci płacili więcej niż powinni za artykuły pierwszej potrzeby, a rosnące ceny żywności działały jak katalizator inflacji.

Supermarkety konsekwentnie zaprzeczają zaniżaniu cen i podają poprawę wydajności jako jeden z powodów ich niedawnych wysokich zysków.

Komisja poprosiła o marże zysku dla grupy Woolworths, podczas gdy powinna była ostrożniej dobierać słowa, aby skupić się na składniku supermarketów, który jest prawdziwym problemem dla gospodarstw domowych.

Rzecznik Woolworths powiedział: „Pomogliśmy komisji w uzyskaniu informacji, o których przekazanie poproszono nas tego dnia”.

„Z niecierpliwością oczekujemy na dostarczenie dalszych informacji w odpowiedzi na pytania zawarte w zawiadomieniu, które Komisja wskazała, że ​​będzie zwracać się do wszystkich uczestników”.

Przedstawicielowi Colesa zadano podobne pytania przez komisję, a on przedstawia porównania marż w późniejszym terminie.

Innym ważnym elementem kontekstu jest to, że Woolworths został zapytany o marże zysku, które wygenerował w ciągu ostatnich pięciu lat. W odpowiedzi, najnowsze dane dotyczące marginesów dostarczone przez komisję dotyczyły okresu 12 miesięcy do czerwca 2022 r.

A okres ten minął przed większą częścią okresu inflacji i związanego z nią kryzysu kosztów utrzymania, biorąc pod uwagę serię podwyżek cen i wzrost kosztów kredytu, i zaczął się dopiero w maju 2022 roku.

Woolworths ma opublikować marże za kolejny 12-miesięczny okres jeszcze w tym miesiącu. Jednak już opublikował swoje marże zysku za ostatnie sześć miesięcy kalendarzowego 2022 r., kiedy inflacja rosła.

Wyniki te pokazują znaczny wzrost marż operacyjnych, które reprezentują koszty, do 5,9%, z 5,1% rok wcześniej, dla australijskiego biznesu spożywczego.

Dwa największe supermarkety w Australii, które kontrolują dwie trzecie rynku, są teraz bardziej rentowne niż ich zagraniczne odpowiedniki, które w okresie inflacji odnotowały mieszaną rentowność.

Do tej pory australijskie supermarkety unikały tego rodzaju kontroli, jakie decydenci polityczni stosują za granicą, a Wielka Brytania, Francja, Nowa Zelandia i Kanada stosują kombinację dochodzeń cenowych i gróźb dostosowania cen, sankcji i zbycia, aby wywrzeć presję na ceny artykułów spożywczych.